رفتن به محتوای اصلی

فرم جستجو

مرکز فوق‌تخصصی ابن‌سینا | مرکز فوق‌تخصصی درمان ناباروری و سقط مکرر ابن‌سینا

خدمات

خدمات قابل ارائه در مرکز درمان ناباروری ابن سینا

ویدئو های آموزشی

3
دقیقه

تغذیه و باروری

برچسبها:

5
دقیقه

دیابت و بارداری

برچسبها:

یک گل پسر یک ساله
یک تشکر
یک تشکر و یک انتقاد
9 خرداد 92

رویکرد ژنومیک به عقب ماندگی ذهنی و تاخیر تکاملی

برچسب ها:

12 ارديبهشت 92

استفاده از رویکردهای نوین ژنومیک در حل مشکلات قدیمی ژنتیک پزشکی، توانایی ها، چالش ها و فرصت های جدید

برچسب ها:

اطلاعات پزشکی

1
2
3
4
جمعه اول خرداد 1394، یک رویداد مهم علمی، افتتاحیه اولین کنگره بین المللی تولید مثل، مرکز همایش های بین المللی رازی، سخنرانی دکتر محمد مهدی آخوندی، رییس کنگره

به نام خدا

با سلام و خیر مقدم به همۀ حاضران و شرکت­ کنندگان گرامی

نخستین کنگرۀ بین­ المللی تولید مثل امروز و با حضور استادان عزیز و مهمانان گرامی آغاز شد. خوشحالیم که با یاری پروردگار و تلاش تمام همکاران در انجمن علمی جنین­ شناسی و بیولوژی تولید مثل توانستیم این کنگره را با مشارکت و حضور بسیاری از متخصصان داخلی و بین ­المللی و دانشجویان و علاقه ­مندان این حوزه برگزار کنیم.

اگرچه جنین­ شناسی و بیولوژی تولید مثل انسان و دام حوزه ­ای نوپا و نوظهور است، اما کشور ما توانسته است در بخش­ های پژوهش و درمان همواره همپای جهان پیش رود و دستاوردهای محققان ایرانی در حوزۀ علوم و فناوری­ های درمانی تولید مثل در انسان و دام، دستاوردهایی چشمگیر در سطح جهان و منطقه بوده است. در حوزۀ تولید مثل دام، تولید جنین منجمد تعیین جنسیت شده گاو، تهیه بانک سلول های جنسی و جنین برای گونه های بومی در معرض خطر انقراض و انتخاب جنسیت جنین در صنعت دامپروری از جمله دستاوردهای ارزشمند متخصصان علوم دامی کشور است. در حوزۀ تولید مثل انسانی نیز، جایگاه ویژۀ ایران در زمینۀ درمان ناباروری در منطقه و انتشار صدها مقاله در نشریات معتبر بین­ المللی گواه این پیشرفت است. امکان انجماد بافت­ های تولید مثلی و گامت، امکان حفظ باروری پیش از آغاز درمان­ های سرطان و امکان تشخیص و پیش­گیری از تولد نوزادان مبتلا به بیماری­ های ژنتیکی گوشه ­ای از توانمندی ­های متخصصان کشور است.

البته، همچنان چشم­ اندازهای بسیاری برای تلاش و پیشرفت پژوهشگران و متخصصان ایرانی وجود دارد. باید توجه داشت که وقوع خشکسالی در کشور، افت کیفیت آب و کاهش تولیدات کشاورزی و خوراک دام را به دنبال دارد و کاهش مراتع از یک سو و افزایش جمعیت از سوی دیگر ممکن است کشور را با بحران کمبود فرآورده­ های دامی و لبنی مواجه کند. بنابراین، توجه ویژه به فناوری ­های نوین تولید مثلی دام بیش از پیش ضروری به نظر می ­رسد. همچنین، بسیاری از گونه ­های جانوری نادر در مناطق مختلف ایران در معرض انقراضند و این فناوری ­ها می ­تواند در حفظ تنوع زیستی و نجات گونه­ های جانوری در حال انقراض یاری­گر باشد.

در زمینۀ تولید مثل انسانی نیز هنوز اهداف بسیاری قابل دسترسی است. پیوند بافت ­های تولید مثلی مانند رحم و تخمدان و یا پیشگیری از تولد نوزادان مبتلا به ناهنجاری­های میتوکندریایی از جمله پروژه­ هایی است که در جهان دنبال می ­شود و تحقق آن در ایران نیز می­ تواند زمینه ­ساز تحولاتی بزرگ در عرصۀ علم تولید مثل و جنین ­شناسی باشد.

اما به ­رغم این تلاش­ ها و پیشرفت­ ها در حوزۀ تولید مثل، قبلاً این فعالیت­ها به ­صورت پراکنده انجام می ­شد و نهاد یا انجمنی برای برقراری ارتباط میان این متخصصان و علاقه مندان و روزآمدسازی نظام مند یافته ­ها و دستاوردها و تبادل نظر فعالان این حوزه وجود نداشت. انجمن جنینشناسی و بیولوژی تولید مثل با هدف رفع این نقصان و فراهم آوردن امکان هم­ اندیشی میان متخصصان این حوزه و به ­روزرسانی و تبادل نظرات و یافته­ های فعالان این عرصه، در سال 1390 فعالیت خود را آغاز کرد. این انجمن در نخستین دورۀ فعالیت چهار ساله توانست جایگاه خود را تثبیت نماید و با تأسیس هفت شعبۀ استانی تلاش کرد زمینۀ عضویت اساتید، پژوهشگران و دانشجویان فعال در حوزه­ های مختلف تولید مثل، شامل علوم پایه، دامپزشکی و بالینی را در این انجمن فراهم آورد. هدف اصلی این انجمن، گردهم­آیی و تبادل نظر اعضای انجمن، صاحب نظران و فرهیختگان حوزه تولید مثل بوده است و در این دورۀ چهار ساله نشست­ ها و کارگاه­ های تخصصی متعددی برگزار شد، اما به دلیل محدودیت ­های موجود، تنها بخش محدودی از اعضا و مشتاقان قادر به حضور و مشارکت در این برنامه ­ها بودند. این محدویت­ها انجمن را برآن داشت تا با برگزاری این کنگره، مشارکت و بهره­ مندی حداکثری و گستردۀ متخصصان و علاقه­ مندان را محقق کند. خوشبختانه، این کنگره با استقبال چشمگیر متخصصان و علاقه­ مندان حوزۀ تولید مثل مواجه شد و دریافت بیش از 500 خلاصه مقاله نشان­ دهندۀ گستردگی و اهمیت این حوزه و اشتیاق متخصصان و دانشجویان برای طرح یافته­ های خود و آشنایی با پژوهش­ های دیگر همکاران است.

همچنین انجمن فرصت برگزاری این کنگره را برای برپایی نخستین جشنوارۀ تقدیر از برترین های حوزه تولید مثل مغتنم شمرد تا بدین وسیله هم از استادان و پیشکسوتان این حوزه، که پیشرفت علوم تولید مثل مدیون تلاش و تجربۀ گرانقدر ایشان است، تقدیر نماید و هم با اعطای جوایز پژوهشگر برتر، پژوهشگر جوان برتر و برترین مقاله و پایان­ نامه بر پویایی و توسعۀ این علوم بیفزاید.

در مجال سه روزۀ پیشِ رو جنبه­ های علمی و پژوهشی تولید مثل انسان و دام، با مشارکت شما عزیزان به بحث گذاشته خواهد شد. از این رو، مایلم این فرصت کوتاه را به طرح برخی جنبه­ های دیگر از موضوع باروری بپردازم. تولید مثل، افزون بر موضوعی علمی، یک پدیدار اجتماعی است و نمی­ توان بی توجه به این مسئله، صرفاً به پژوهش علمی بسنده کرد. پژوهش کشوری پژوهشگاه ابن سینا نشان داد که شیوع ناباروری در کشور حدود 20 درصد است و این آمار گستردگی و اهمیت این پدیدار در جامعه را به خوبی نشان می ­دهد. ابعاد اجتماعی و فرهنگی ناباروری به ­طور مستقیم در انتخاب شیوۀ حل برخورد با این مشکل در سطح کلان و انتخاب مسیرهای درمان از سوی زوجین نابارور مؤثر است.

آیا می­ توان به پدیدار ناباروری نگریست و از ریشه­ های تاریخی و فرهنگی اهمیت باروری در کشور غافل بود؟ آیا می­ توان در مسیر تشخیص و درمان ناباروری از کنار باورهای مردسالارانه ­ای که همواره زن را متهم و مسؤول ناباروری می­ دانند، بی تفاوت گذر کرد؟ آیا می ­توان چشم را به روی فشار روانی و اجتماعی هولناکی که از سوی خانواده و اطرافیان بر زوجین نابارور وارد می­ شود، بست و تنها به جنبه ­های پزشکی ناباروری پرداخت؟ آیا این بی­ توجهی از کارآمدی خدمات تشخیصی و درمانی ما نمی­ کاهد و علم را از مسیر اصلی خود که کمک به بهبود زندگی انسان­ هاست، دور نمی­ کند؟

همچنین مایلم به برخی مسائل در زمینۀ بهداشت باروری در کشور اشاره کنم؛ نرخ ناباروری با علل مردانه روز به روز در حال افزایش است. اگرچه آمار رسمی در این باره وجود ندارد، اما متخصصان حوزۀ درمان حتماً با این وضعیت مواجه شده­ اند و این مسأله کاملاً نگران­ کننده است. به نظر می­ رسد باید در پژوهش­ هایی نظام­ مند، اثر مجموعه ­ای از متغیرهای دخیل، مانند عوامل محیطی و تغذیه­ ای، تأثیر امواج الکترومغناطیسی یا پارازیت ­ها، استرس­ های محیطی و ... بر این موضوع بررسی گردد تا از بحرانی ­شدن این مشکل جلوگیری شود.

مسئله ­ای دیگر که شاید مسئولیت آن به ­طور مستقیم متوجه جامعۀ پزشکی است، بحث حفظ باروری است. ما شاهد شیوع انواع سرطان در کشور هستیم و مدام آمارهای نگران­ کننده در این باره به گوش می­ رسد، اما به نظر می ­رسد درمانگران سرطان کاملاً به مسئلۀ حفظ باروری بیماران مبتلا به سرطان بی­­ توجهند. اکنون امکان حفظ باروری، از طریق انجماد گامت و حتی بافت در کشور وجود دارد، اما بسیاری از بیماران با آغاز درمان­ های پرتودرمانی و شیمی درمانی، برای همیشه شانس باروری خود را از دست می­ دهند. آیا نمی­ توان با جلب توجه متخصصان و بیماران به ضرورت حفظ باروری پیش از آغاز درمان، کاری کرد تا بازماندگان سرطان، دردی مضاعف، یعنی ناباروری را تجربه نکنند؟

از دیگر سو، سیاست­ های جمعیتی کشور اکنون متمرکز بر رشد نرخ جمعیت است و نگرانی از سالخوردگی جمعیت در سال­ های آتی از سوی بسیاری از مسؤولان و متخصصان بیان شده است. اما آیا فقط طرح این دغدغه­ ها کافی است؟ توجه به آمار ناباروری در کشور نشان ­دهندۀ این است که بیست درصد از جمعیت قصد داشتن فرزند را دارند، اما به دلایل گوناگون نتوانسته­ اند بارور شوند. آیا نمی ­توان به این زوج­ ها کمک کرد تا در مسیر درمان گام بردارند؟ همۀ ما می­دانیم که به همت متخصصان این مرز و بوم، همۀ شیوه­ های درمان ناباروری در سطح استانداردهای جهانی، در کشور ما قابل انجام است، اما مشکلات متعدد مانند ضعف آگاهی ­رسانی عمومی، توزیع نامناسب امکانات درمانی در سراسر کشور و گران­ بودن هزینۀ درمان موانعی است که بر سر راه زوج­ های نابارور وجود دارد. آیا بهتر نیست سیاست­گذاران و مسئولان در کنار دیگر راهبردهای ترغیب فرزندآوری، بخشی از توجه خود را بر زوج­ هایی متمرکز کنند که آرزومند داشتن فرزند هستند، اما به دلایلی که گفته شد، نمی ­توانند وارد مسیر درمان شوند؟ مشکلات اقتصادی از یک سو و گران بودن هزینه­ های درمان ناباروری از سوی دیگر، سدی مهم در برابر زوج­ های نابارور است که دولت می­ تواند با تحت پوشش بیمه قراردادن این خدمات به بسیاری از زوج­ های نابارور کمک کند. همچنین، ایجاد مراکز معتبر درمان ناباروری در سراسر کشور و استفاده از رسانه­ ها برای آشنایی مردم با شیوه ­های جدید درمان ناباروری می­ تواند در این زمینه بسیار کارساز باشد.

افزون بر این نکات، مایلم توجه همکاران عزیز را به ابعاد اخلاقی و حقوقی درمان ناباروری جلب کنم. ابعاد علمی و پژوهشی حوزۀ تولید مثل در حال رشد و پیشرفت است، اما نباید از چالش­ های اخلاقی و حقوقی این حوزۀ نوین غافل ماند. پژوهش­ های انسانی و دامی در حوزۀ تولید مثل و استفاده از شیوه­ های نوین کمک باروری نیازمند تدوین راهنماهای اخلاقی دقیق و نیز چارچوب حقوقی محکم است و لازم است نهادهای قانونگذار و اجرایی با همفکری متخصصان و فعالان این حوزه، سازوکاری نظام­ مند و مناسب برای انجام این قبیل پژوهش­ ها و ارائۀ این خدمات در کشور تدوین کنند. برای نمونه، قانونگذار اهدای جنین به زوجین نابارور را به رسمیت شناخته است، اما به­ رغم وجود قانون در این زمینه، هنوز شاهد برخی مشکلات اجرایی، مانند مانع­ تراشی­ های بلا وجه در صدور شناسنامه به نام والدین اهدا گیرنده هستیم که نشان ­دهندۀ مشکلات متعدد در زمینۀ تقنین و اجرا است.

 در پایان عرایضم، امیدوارم این کنگره فرصتی ارزنده برای همۀ فعالان این حوزه، متخصصان و داشجویان علوم پایه، دامپزشکی و بالینی باشد تا در کنار هم بتوانیم به پیشرفت این حوزه از علم در کشورمان شتاب ببخشیم،  دانش خود را ارتقا دهیم و با یاری یکدیگر حضوری مؤثر در سیاست­گذاری­های کلان این حوزه داشته باشیم.

همواره گفته می‌شود که پيشگيري بهتر از درمان است. اما این پرسش ممکن است به ذهن شما خطور کند که مگر می‌توان از ناباروری هم پیشگیری کرد؟

علل و عوامل خطرسازی که ممکن است موجب ناباروری شوند و قابل پیشگیری و درمانند:

  1. بیماری‌های انتقال‌یابنده از راه روابط جنسی/ مقاربتی: یکی از عوامل خطرزای ناباروری كه بیش از دیگر عوامل، قابل پيشگيري است، ابتلا به بيماري‌هاي مقاربتی، مانند سيفليس، سوزاك و يا كلاميديا است. اين بيماري‌ها مي‌توانند به سيستم تناسلي زنان و مردان آسیب‌هایی جبران‌نشدنی وارد کنند. بيماري‌هاي مقاربتي (STD) مي‌توانند به روش‌هاي زير مهار شوند: 
    -   استفاده از كاندوم
    -   انجام آزمايش‌های بيماري‌هاي مقاربتي، در صورتي كه افراد در معرض خطر ابتلا باشند.
    -   درمان زود هنگام و كامل بيماري‌هاي مقاربتي كه اين روند شامل  پيگيري دقيق، آزمايش‌های لازم و غربالگري شركاي جنسي است.
  2. روش‌های جلوگیری از بارداری: اغلب زوج‌ها تمايل دارند تا داشتن فرزند را براي مدتي پس از ازدواج به تعويق بيندازند. انتخاب نادرست روش جلوگيري از بارداري مي‌تواند باروري آينده فرد را به مخاطره بيندازد. برای مثال، استفاده از IUD در زناني كه در معرض ابتلا به بيماري‌هاي مقاربتي هستند، به‌علت افزايش خطر بروز التهاب لگن، نادرست است. پس بهتر است چنين بيان کنیم كه استفاده از IUD برای زناني كه هيچگاه باردار نشده اند، گزینه‌ای مردود است.
    مصرف قرص‌هاي ضد بارداري خوراكي معمولاً تأثير مستقيمي بر باروري ندارد، اگرچه زنانی كه سيكل‌هاي قاعدگي نامرتب قبل از مصرف قرص دارند، در مي‌يابند كه سيكل‌هاي نامرتب، در صورت قطع قرص، مجدداً باز خواهد گشت و دوباره، نياز به درمان وجود دارد. استفاده از كپسول‌هاي كاشتني زير جلدي، مانند نور پلانت، نیز مي‌تواند با بازگشت تخمك‌گذاري تداخل یابد  و سبب ناباروري گردد.
    بستن لوله‌ها وعقيم سازي، به‌عنوان يك روش جلوگيري از باروري، بهتر است فقط در بيماراني كه خانواده خود را تكميل کرده‌اند و يا مطمئنند که نمی‌خواهند دوباره صاحب فرزند شوند، در صورت انجام مشاوره، پيشنهاد شود.  
  3. جراحي‌هاي غير ضروري: برای ضايعات خوش‌خيم دهانه رحم، مانند تغييرات فيزيولوژيكي كه گاهي خود را به صورت نمايي از زخم نشان مي‌دهند، ممکن است روش جراحی پیشنهاد شود، اما پرهیز از این‌گونه جراحی‌های غیرضروری، می‌تواند يكي ديگر از عوامل پيشگيري از ناباروري باشد. برای نمونه، آپاندكتومي (عمل جراحي برداشتن آپانديس) به‌دنبال دردهاي مزمن شكمي در زنان جوان، مي‌تواند چسبندگي‌هاي لگني را  ایجاد کند كه به لوله‌ها آسيب مي‌رساند. بنابراین، مهم است كه پزشكان و بيماران دربارۀ ضرورت و يا عدم ضرورت جراحي در زنان جوان آگاه باشند. جراحي‌هايي كه برای برداشتن كيست تخمدان، فيبروم‌هاي كوچك (ميومكتومي) و كورتاژ انجام مي‌شود، ممكن است واقعاً صدمات جبران‌ناپذيري را وارد آورد. بعضي از زوج‌هاي جوان از سقط جنين به‌عنوان يك روش جلوگيري از فرزند دار شدن حتي در مدت زمان كوتاهي پس از ازدواج استفاده مي‌كنند. انجام كورتاژ در اين زنان شانس ابتلا به عفونت و انسداد لوله‌هاي رحمي را افزايش می‌دهد و طبيعتاً نازايي را به همراه خواهد داشت. اگر انجام  جراحي ضروری است، باید با دقت زياد و ترجيحاً با استفاده از تكنيك‌هاي ميكروسكوپي كه احتمال آسيب در آن‌ها بسيار اندك است ( مانند جراحي با لاپاراسكوپ يا روش‌هاي هدايت شده با سونوگرافي)، برای اين بيماران انجام شود تا توان باروری آن‌ها حفظ شود.
  4. تغذیه و ورزش: پرخوري، انجام ورزش‌هاي سنگين به منظور كاهش وزن یا ورزش حرفه‌ای سنگین مي‌تواند سبب سيكل‌هاي قاعدگي نامرتب و توقف تخمك‌گذاري شود. اين مسئله بيشتر در زنان ورزشكار، شناگران، ژيمناست‌ها و رقاصان حرفه‌اي و نیز زناني‌كه دچار بي‌اشتهايي عصبي هستند، ديده مي‌شود که البته با برگشت وزن بدن، توان باروري آنان نيز بازگشت مي‌يابد.
    چاقي نيز مي‌تواند با عملكرد تخمدان‌ها تداخل داشته باشد. افزايش وزن بيش از حد مي‌تواند تعادل هورموني فرد را مختل کند و سبب تخمك‌گذاري غيرطبيعي و يا عدم تخمك گذاري گردد كه با كاهش  وزن بدن تا حد ميزان طبيعي، مي‌توان اين مشكل را برطرف کرد.
  5. افزایش سن ازدواج و بارداری: يكي از عمده‌ترين مشكلات رايج در جوامع امروزي افزايش سن تمايل به باروري در زنان است. به علل مختلف، از جمله شرایط اقتصادي و اجتماعي، امروزه زنان ترجيح مي‌دهند تا قبل از شروع زندگي مشترك، تحصيلات خود را تكميل کنند و درپي اشتغال باشند و حتی برخی زنان تا قبل از 30 سالگي ازدواج نمی‌کنند و بالتبع، سن بارداری آن‌ها نيز به تعويق مي‌افتد. به‌دنبال افزايش سن، هرچه تصمیم به بارداري بيشتر به تعويق بيفتد، شانس بروز عوامل خطرزا، از جمله اندومتريوز يا بيماري‌هاي مقاربتي بيشتر خواهد بود و به‌ویژه در زنان، کم کم توان باروری و تخمک‌گذاری تحلیل خواهد رفت.
  6. آسیب‌های بیضه: يكي از علل قابل پيشگيري ناباروری، جلوگيري از صدمات بيضه در مرداني است كه دچار مشکل بيضه‌هاي نزول نيافته‌‌اند. بيضه هاي نزول نيافته باید در سنين كودكي، ترجيحاً قبل از سن 2 سالگي، به‌ منظور جلوگيري از صدمات، جراحي شوند. اين مسأله مستلزم آگاه کردن و آموزش دادن به مادراني است كه فرزندان پسر دارند.
  7. بیماری‌ اوریون: این بیماری در پسران می‌تواند موجب ناباروری شود. مصون سازي پسران (تزريق واكسن) عليه بيماري اوريون در دوران كودكي روش پیشگیری خوبي است و مي‌تواند از بروز اوريون و پیامدهای آن در پسران، جلوگیری کند.
  8. دخانیات، داروها و مواد مخدر: مصرف داروها و موادي مانند الكل، ماري جوانا، شیشه و ديگر سموم، توان باروری فرد را تخریب می‌کند. اين داروها با كاهش ميل جنسي، تخريب توليد اسپرم و تداخل با تخمك‌گذاري همراهند كه گاهي اين عوارض برگشت‌ناپذیرند و در اختلالات باروري نقش دارند.
    سيگار كشيدن نیز به دلیل تأثير بر علمكرد سيستم توليدمثل و با كاستن توليد تخمك، افزايش خطر عفونت لگني و كاهش تعداد اسپرم، توان باروری را دچار اختلال می‌کند. البته، اثرات معكوس اغلب موقتی‌اند، بنابراين در صورت عدم مصرف، تقریباً تمام علائم برطرف می‌شوند و اثرات مضر بر عملکرد سيستم توليد مثلي نيز احتمالاً تعديل مي‌گردد. به‌هرحال بهترين توصيه در این باره، عدم مصرف دخانیات، برخی داروها (به خصوص بدون تجویز پزشک) و مواد مخدر است.
  9. عوامل شغلی و محیطی: صدمات شغلي مي‌توانند در مردان تعداد اسپرم را كاهش دهند . استفاده و یا قرار گرفتن در معرض بسياري از مواد و پرتوهای سمي، شامل تشعشع مواد راديو اكتيو، گازهاي بيهوشي، مواد شيميايي مانند سرب، آفت‌كش‌ها مانند DBCP و حلال‌هاي دارويي مانند اكسيد اتيلن نیز مي‌توانند با كاهش توليد اسپرم همراه شوند و باروري را مختل سازند.
    تماس شديد با حرارت در محل كار (مثل رانندگان ، نانوايان) نیز می‌تواند باعث کاهش طولاني مدت و يا توقف دائم توليد اسپرم گردند. برای حفظ توان باروری، باید از عوامل آسیب‌زای محیطی و شغلی آگاه شوید و از آن‌ها پرهیز کنید.
  10. پوشش: برای بهداشت باروری، استفاده از لباس‌هاي زير نخي به خانم‌ها و آقایان توصيه مي‌شود. پوشیدن لباس‌هاي تنگ به مردان توصیه نمی‌شود، زیرا سبب افزايش حرارت بيضه‌ها می‌شود و ممكن است به توليد اسپرم آسيب برساند. اشعه X نیز مي‌تواند براي گنادها مضر باشد، اگر عكسبرداري ضروري است، استفاده از پوشش‌هاي سربي به منظور محافظت از تابش اشعه X، برای حفظ توان باروری خانم‌ها و آقایان ضروري است.
  11. شیمی درمانی و پرتو درمانی: درمان سرطان با روش‌های شیمی و پرتو درمانی، توان باروری افراد را از بین می‌برد. زیرا در طول درمان، سلول‌های جنسی آسیب می‌بینند. از این رو، می‌توان پیش از آغاز درمان، با انجماد و ذخیرۀ تخمک، اسپرم و یا بافت بیضه یا تخمدان، توان باروری را حفظ کرد تا در زمان بهبود، بتوان صاخب فرزندی سالم شد. روش‌های حفظ باروری می‌تواند برای زنانی که سابقۀ خانوادگی یائسگی زودرس دارند و یا دیر ازدواج می‌کنند، نیز مفید باشد.
  12. آسيب‌های دهانۀ رحم: نقش رحم در دستگاه تولید مثل زنان و حفاظت از آن بسیار مهم است. رعایت بهداشت جنسی و شست‌وشو و پاکیزه نگه داشتن واژن می‌تواند از عفونت‌های رحم جلوگیری کند. همچنین، انجام تست پيشگيري از سرطان يا پاپ اسمير، به‌منظور غربالگيري و تشخيص زودرس ضايعات پيش سرطاني، زمينه را براي درمان محافظه‌كارانۀ زخم‌هاي دهانه رحم فراهم مي‌سازد و با معالجۀ زخم‌هاي دهانه رحم عملكرد اين عضو حفظ خواهد شد .
روز پنج شنبه 17 اردی بهشت 94، سمینار یک روزه ای تحت عنوان «واژینیسم» در مرکز درمان ابن سینا برگزار گردید. به بهانه این سمینار، مقاله زیر به قلم آقای دکتر محسن دوستکام، روانشناس، جهت معرفی و توضیح این بیماری منتشر می شود.

متاسفانه علی رغم مشاهده فراوان زنان با این مشکل، آمار دقیقی از شیوع این بیماری بین زوجین ایرانی در دست نیست. عدم آگاهی و فقر فرهنگی، تصورات غلط و حتی در برخی موارد دخالت خانواده ها باعث می شود بسیاری از زوجینی که با این مساله دست و پنجه نرم می کنند علی رغم میل باطنی خود یا به ورطه طلاق کشیده شوند و یا قید رابطه جنسی را بزنند که البته آنهم تبعات خاص خود را دارد. 

بارها شده است خانمی مراجعه می کند و ادعا می کند شوهرش به دلیل ناتوانی وی از دخول وی را تهدید به طلاق نموده و تنها چند روز بیشتر فرصت ندارد. خانمی دیگر که متاسفانه دیرتر به فکر افتاده و می گوید 8 سال است ازدواج کردیم و هنوز رابطه جنسی نداریم. قید اینکار را به علت درد کشیدن من زدیم. اما الان می ترسم نکنه شوهرم با زن دیگری باشد.

مشکل دیگر این است که برخی از این خانمها روش های نادرستی را برای درمان انتخاب می نمایند. برخی به دنبال طلسم و جادو میروند، برخی به دنبال برداشتن پرده بکارت با دستگاه می افتند و ... که البته همه این روشها نادرست و همراه با عود دوباره است. البته این ناآگاهی از ضعف رسانه ها و مراکز بهداشتی و درمانی نیز می باشد.

واژینیسم نام این بیماری زنانه است. یک اختلال روانی- جنسی که بر توانایی جنسی زنان در رابطه زناشویی تاثیر منفی می گذارد.اغلب زنان، واژینیسم را بصورت انقباض و درد ناگهانی در هنگام نزدیکی، توصیف میکنندو درد ناشی از این حادثه،برقراری رابطه زناشویی را غیرممکن میکند. این مشکل ناشی از انقباض خودبخود و غیر ارادی عضلات کف لگن می باشد.

حتی اگر به این مشکل دچار نیستید نیز این مقاله را بخوانید. شاید بتوانید زوجی را از این مشکل نجات بدهید و یا حتی از طلاق عاطفی و یا قانونی پیشگیری نمایید. اگرچه آمار رسمی از این مساله نداریم اما حداقل هفته ای یک زوج با این مساله مراجعه می نمایند و جای خوشبختی است که درمان های روانشناختی (بویژه با همراهی همسر) اثربخش ترین درمان نسبت به دارو، هیپنوتیزم، عمل جراحی و ... می باشد. البته بهتر است چنین درمانی توسط تیم تخصصی متشکل از درمانگر خانم و آقا (روانشناس متخصص در مسایل جنسی) و یک نفر متخصص زنان و زایمان انجام بگیرد تا زوجین در بیان مشکلات خود راحت تر باشند. چنانچه مشکل خانم جسمی نباشد و متخصص زنان و زایمان نیز این قضیه را تایید نماید جلسات رواندرمانی آغاز می گردد.

قسمت دوم

 در ابتدا به انواع و علل عمده واژینیسم که طی این چند سال با آن برخورد کرده ام می پردازم و سپس راهکارهای ابتدایی برای هر مشکل را بررسی می کنیم.

انواع واژینیسم

زنان ممکن است در هر سن و مرحله ای از زندگیشان، واژینیسم را تجربه کنند. این عارضه بر اساس زمان شروع و بروز، در دو گروه عمده اولیه و ثانویه تقسیم بندی می شود.

واژینیسم اولیه به مواردی اطلاق می شود که زن در اولین تجربه جنسی دچار انقباض واژن شده و مرد در هنگام دخول با مانع  برخورد می کند. این عارضه، علت مشکلی به نام ازدواج به وصال نرسیده است که در طی آن زوج هرگز موفق به نزدیکی نشده اند.

واژینیسم ثانویه، به تجربه انقباضات واژن بعد از یک دوره رابطه جنسی موفق گفته می شود و زن ممکن است پس از سالها انجام رابطه جنسی بر اثر مشکلی مانند عفونت و واکنشهای روانی نسبت به همسر و فعالیت جنسی، دچار درد و انقباض در هنگام دخول گردد. ممکن است علت اولیه درمان شده و یا بهبود یابد اما واژینیسم ناشی از آن همچنان باقی مانده و دخول را دردناک یا غیر ممکن سازد و یا حتی در رسیدن فرد به ارگاسم ، اختلال ایجاد کند. بنابراین در واژینیسم ثانویه یکی از مهمترین علل، وجود تعارض با همسر است. چرا که قبلا زن و شوهر توانایی نزدیکی را داشته اند اما اکنون از این امر ناتوان شده اند.

علل واژینیسم

اغلب این مشکلات به دلیل عوامل روحی و روانی است؛ یعنی به علت وجود یک سری اختلالات مانند اختلالات اضطرابی مانند افسردگی، اضطراب، سابقه یک رابطه زناشویی دردناک و انتظارات منفی در مورد دخول مثلا ترس ازپارگی و خونریزی شدید، موجب بروز افکار ترسناکی در ذهن فرد می شود که به دنبال آن،ترس از دخول و درد همراه با مقاربت ایجاد می گردد.

 عوامل زمینه ساز این بیماری شامل موارد زیر هستند:

1-    رابطه جنسی شتابزده در شب اول عروسی و تجربه دردناک ناشی از این مساله که متاسفانه یکی از عوامل اصلی می باشد. البته امروزه به دلیل افزایش آگاهی به تدریج از تعداد بیمارانی که به این علت مبتلا شده اند کاسته می شود. اما هنوز هم در میان برخی خانواده ها به علت آگاهی پایین، پایبندی به برخی سنت های غلط (مثل شب زفاف و ...) مواردی این چنین دیده می شود.

2-    ناآگاهی ازبدن و عملکرد دستگاه تناسلی زن: بسیاری از این بیماران حتی آگاهی و آموزش اولیه ای در مورد اندام تناسلی خود و نحوه کارکرد آن ندارند. بافت واژن زنان قابلیت انعطاف پذیری بالایی دارد، اما برخی خانم ها گمان می کنند رابطه جنسی ممکن است برای آنها آسیب زا و یا حتی کشنده باشد.

3-    باورهای غلط: برخی از این بیماران، ترس خود را از زنان همسایه، مادربزرگ، خاله خانم و ... به عاریت گرفته اند. متاسفانه شنیدن برخی افسانه ها مثل "فلانی اولین شب عروسیش کارش به بیمارستان کشید" و امثالهم باعث ریشه دواندن چنین ترسی در دختران می گردد.

4-    و نیز ناآشنایی با روشهای فعالیت جنسی، اطلاعات غلط و نا اگاهی در مورد فعالیت جنسی و یا احساس گناه در این مورد ،ترس بیش از حد از همسر به دلیل خشونت های او، تفاوتهای فرهنگی زن و شوهر در مورد روابط جنسیوسابقه بیماری، جراحیو مداخلات پزشکی هم می تواند به طور ناخودآگاه و ناآگاهانه منجر به انقباض عضلات کف لگن و ایجاد درد شود.

5-    دخالت خانواده ها: خانم و آقایی با شکایت از چنین مساله ای به کلینیک مراجعه نمودند در حالیکه مادر آقا و خواهر خانم نیز اصرار داشتند وارد اتاق مشاوره شوند زیرا از همه چیز خبر داشتند.روشن است که چنین مساله ای خود می تواند، بیماری را تشدید کرده و حتی زندگی زناشویی را به جبهه ای تبدیل نماید که هر کدام از زوجین به دنبال مقصر بگردند. مادرشوهر ادعا می کند عروس نازنازی است و خواهر خانم ادعا می کند آقا خیلی سنتی و عجول است و در این بین گریه های خانم و خشم فروخورده آقا است که بیشتر از هر چیز نادیده گرفته می شود.

قسمت سوم:

راهکارهایی که طی درمان برای هر یک از این علل، به طور عمده تری بررسی می شوند عبارتند از:

1-    متاسفانه با بالا رفتن سن ازدواج دختران رابطه جنسی یک شبه دشوارتر نیز می گردد. هر چه سن دختر بالاتر می رود دخول و انعطاف پذیری واژن برای پذیرش رابطه جنسی اول اندکی دشوارتر می گردد. علاوه بر این روحیه حساس زن نیز اجازه رابطه جنسی عجولانه و پر از استرس شب عروسی را به هیچ وجه نمیدهد. بنابراین بهتر است برای پیشگیری از چنین بیماری، دخول را طی چند شب و در برخی از موارد تحت نظر پزشک طی چند هفته نیز ادامه داد و صبر بیشتری پیشه نمود.

2-    خوشبختانه با وجود گسترش اینترنت، کارگاه ها و کتاب های آموزشی زوجین جوان می توانند قبل از هر اقدامی آگاهی هر چند مختصری راجع به رابطه جنسی در ازدواج کسب نمایند. غریزه جنسی انسان مانند حیوانات نیست و مهارتهای بیشتری مثل معاشقه، ملامسه و ... برای به حداکثر رسیدن رضایت لازم است.

3-    افکار منفی را از سر خود دور کنید. چنین اتفاقی برای شما نمی افتد به شرط آنکه اصول دیگر را رعایت کنید. صبور باشید، با همسر خود در این رابطه صحبت کنید و مرحله به مرحله پیش بروید. حتی اگر احتمال مشکل خاصی را می دهید می توانید در مشاوره پیش از ازدواج و یا در همان مراحل اول اقدام به بررسی مساله و حل آن نمایید.

4-    معمولا روانشناس متخصص، تنها به یک نوع درمان اکتفا نمیکند. آموزش ریلکسیشن، تعدیل تفکرات، روشهای رفتاری و روانکاوی همگی به حل همه جانبه مشکل اقدام می نمایند.

5-    به محض شروع درمان، پای خانواده ها را از این قضیه کنار بکشید. هر زمان که دوستان و یا اعضای خانواده پیگیر شدند میتوانید به صورت بگویید درمان را شروع کرده ایم و انشالله تا چند هفته یا ماه آینده به نتیجه برسیم. فراموش نکنید که استرس علت تشدید این مشکل است و آماده کردن جواب برای افراد فامیل خود منبع استرس است.

آقایان محترم باید دقت داشته باشند که این مساله نوعی بیماری قابل علاج و زودگذر است. اما متاسفانه برخی آن را بر حساب ناز کردن خانم و یا عدم تمایل به رابطه جنسی می گذارند. فراموش نکنید این مساله هر چه زودتر درمان شود بهتر است. با گذشتن سن ازدواج متاسفانه زوجین علاوه بر اینکه سردتر شده و کمتر تمایل به ادامه درمان دارند، مشکلات ارتباطی و احساسی نیز به این مشکل جنسی اضافه می گردد.

نتیجه گیری

متاسفانه در کشور ما در بسیاری از موارد، درمانهای اصولی برای این بیماری ارائه نمی شود. برخی از مردم براساس عقاید عامیانه، عدم توانایی دخول و نزدیکی را به طلسم و جادو نسبت می دهند و برای درمان آن متوسل به روشهای خرافی عجیب و غریبی مانند دعا نویسی، باز کردن قفل توسط دعا نویس و ... می شوند. برخی دیگر عللی مانند وجود هفت پرده و ... را برای این بیماری بر می شمارند و باز کردن پرده بکارت با عمل جراحی را به عنوان درمان این اختلال می شناسند. درحالی که این مشکل هیچ ارتباطی به ضخامت پرده بکارت  نداشته و باز کردن پرده بکارت در طی عمل، هیچ تاثیری در درمان این اختلال ندارد. استفاده از ژلها و کرمهای لیز کننده به تنهایی نیز معمولا کمکی به درمان نمی کنند، گرچه توسط بسیاری از افراد توصیه می شوند.

کلید اساسی در درمان، ایجاد تغییرات شناختی در فرد و آمادگی برای انجام مقاربت است و خبر خوب برای مبتلایان به این بیماری این است که این بیماری، درمان پذیرترین اختلال جنسی می باشد و با روشهای جدید رواندرمانی، بیش از 90 درصد بیماران بهبود می یابند. اغلب بیماران از تغییری که درطی درمان و پس از ان در زندگیشان پدید آمده ، شگفت زده می شوند. جالب است که خانم هایی موفقیت بیشتری دارند که همسرانشان همکاری لازم را در طی درمان داشته باشند. توصیه می شود برای رسیدن به نتیجه درمانی بهتر حتما به درمانگر خانم و یا تیم درمانی (هم درمانگر خانم و هم آقا) مراجعه شود.

منبع: وبلاگ نویسنده

,
به‌تازگی تصمیم گرفته‌اید پدر شوید؟ مدت‌هاست تلاش می‌کنید؟ فرقی ندارد، در هر صورت تغییر سبک زندگی برای باروری ضروری است. عادات روزمرۀ زندگی به‌ندرت تنها دلیل ناباروری‌اند، اما ایجاد تغییر در آن‌ها می‌تواند شما را در گذر از ناباروری یاری کند.

پیشنهاد نخست: آنتی‌اکسیدان‌ها را به برنامۀ غذایی خود اضافه کنید.

به‌طور خلاصه، آنتی‌اکسیدان‌ها موادی‌اند که از آسیب رادیکال‌های آزاد به سلول‌ها جلوگیری می‌کنند. رادیکال‌های آزاد، به‌طور طبیعی هنگام تجزیۀ مواد غذایی در بدن تولید می‌شوند. البته، همچنین هنگامی که در معرض چیزهایی مانند مواد شیمیایی سمی، پرتوهای مضر، دود سیگار یا آلودگی قرار بگیرید، رادیکال‌های آزاد در بدنتان تولید می‌شود.

به‌ خاطر داشته باشید که اسپرم‌ها هم نوعی سلولند، بنابراین منطقی است که افزودن آنتی‌اکسیدان به رژیم غذایی‌تان، سلامت اسپرم‌هایتان را بهبود می‌بخشد. در واقع، پژوهشگران دریافته‌اند که در مردانی که مکمل آنتی‌اکسیدان مصرف می‌کنند، آسیب دی اِن اِی اسپرم کمتر است. برخی پژوهشگران هم نشان داده‌اند که در خانواده‌هایی که مرد مکمل آنتی‌اکسیدان می‌خورد، نرخ باروری بالاتر است. آنتی‌اکسیدان‌های بسیاری وجود دارند، اما آن‌هایی که تأثیرشان بر سلامت اسپرم مطالعه شده‌است، از این قرارند:

  • روی که در صدف‌ها، خرچنگ، گوشت قرمز، ماکیان و حبوبات یافت می‌شود.
  • ویتامین C که در میوه‌ها و سبزیجات و به مقدار زیاد در فلفل قرمز، کیوی، پرتقال و گریپ فروت یافت می‌شود.
  • سلنیوم که به مقدار زیاد در مغزهای خوراکی برزیلی و نیز، در ماهی تن، گوشت گاو، بوقلمون و جوجه یافت می‌شود.
  • ویتامین E که در مغزهای خوراکی، غلات، روغن‌ها و سبزیجات برگ‌دار یافت می‌شود.
  • فولیک اسید که در جگر گاو، سبزیجات برگ‌دار، میوه‌ها، حبوبات و لوبیاها موجود است.
  • لیکوپن که در گوجه، زردآلو، گریپ فروت صورتی و هندوانه موجود است.

شما می‌‌توانید میزان بیشتری از این مواد غذایی را در رژیم غذایی خود قرار دهید یا از مکمل خوراکی استفاده کنید. البته اعتدال را  فراموش نکنید و در خوردن این غذاها زیاده‌روی نکنید.

همچنین، از آنجا که برخی مکمل‌ها ممکن است با دیگر داروها تداخل داشته باشند، حتماً با یک پزشک مشورت کنید. همچنین می‌توانید از پزشکتان دربارۀ مقدار مناسب آنتی‌اکسیدان‌ها در برنامۀ غذایی‌تان بپرسید.

 

پیشنهاد دوم: سیگار را ترک کنید.

مطمئنم که تا کنون دلایل بسیاری برای ترک سیگار شنیده‌اید، اما اگر هنوز متقاعد نشده‌اید، حالا یک دلیل دیگر هم دارید: ترک سیگار توان باروری شما را افزایش می‌دهد. مطالعاتی که دربارۀ ارتباط سیگار کشیدن و کیفیت مایع منی انجام شده‌است، نشان می‌دهد که سیگار کشیدن از جنبه‌های گوناگون بر سلامت اسپرم اثر می‌گذارد؛ تعداد اسپرم را کم می‌کند، تحرک اسپرم (توان شنا کردن اسپرم) را می‌کاهد و بر شکل اسپرم اثر می‌گذارد.

اگر در حال درمان ناباروری خود هستید، به این معنی نسیت که می‌توانید به سیگار کشیدن خود ادامه دهید. پژوهشگران دریافته‌اند که سیگار کشیدن تأثیر منفی قوی بر موفقیت درمان‌های ناباروری، مانند آی وی اِف و آی سی اِس آی نیز دارد.

 

پیشنهاد سوم: به آثار شغل­تان بر باروری توجه کنید.

اگر مشکل باروری دارید، بهتر است به شغلتان دقت کنید. کشاورزان و نقاشان و جلاکاران گروهی هستند که در مقایسه با مشاغل دیگر، بیشتر در معرض خطر ناباروری و کاهش تعداد اسپرم قرار دارند. فلزکاران و جوشکاران نیز بیشتر به مشکل کاهش تحرک اسپرم دچار می‌شوند.

دلیل این افزایش خطر ناباروری و کاهش سلامت اسپرم در این مشاغل هنوز روشن نیست. اما یک احتمال این است که مواد شیمیایی موجود در رنگ، جلا، فلزکاری و کشاورزی (مانند سموم) به اسپرم آسیب می‌رسانند. احتمال دیگر برای فلزکاران قرارگرفتن در معرض گرمای شدید است که می‌تواند به کاهش تعداد اسپرم بیانجامد.

حال، اگر در یکی از این حرفه‌ها مشغول به کارید، چه باید بکنید؟ پرسش دشواری است که پاسخ آسانی ندارد. پژوهشگران وقتی به تأثیر این مشاغل بر باروری توجه می‌کردند، به این مسأله توجه نکرده‌اند که اگر این گروه از افراد شغل خود را تغییر دهند، چه رخ می‌دهد و یا اگر به همان شغل ادامه دهند، راهی برای محافظت ایشان از آثار مخرب شغلشان وجود دارد یا نه. منطق حکم می‌کند که تا حد ممکن از مواد سمی در محیط کار خود دوری کنید، یعنی ماسک و دستکش بپوشید و بدن خود را به‌خوبی بپوشانید تا به مواد شیمایی آلوده نشود. همچنین می‌توانید دستگاه تناسلی خود را خنک نگه دارید. دستگاه تولید مثلی مردان بیرون از بدن است تا در دمایی پایین‌تر از دمای بدن باشد. دمای بالا به اسپرم آسیب می‌رساند.

بهتر است از وان یا دوش آب داغ استفاده نکنید. اگر معمولاً دوش آب گرم نمی‌گیرید یا در وان آب داغ دراز نمی‌کشید، احتمالاً هر روز کارهای دیگری می‌کنید که دمای بیضه‌ها را افزایش می‌دهد.  بر اساس پژوهش‌های انجام‌شده، نشستن به مدت طولانی دمای دستگاه تولید مثلی را بالا می‌برد. اگر پشتِ میز نشینید، یا مسیری طولانی تا محل کارتان رانندگی می‌کنید یا در وسایل نقلیه عمومی می‌نشینید، بهتر است گاهی بلند شوید و قدم بزنید. این کار برای افزایش تمرکز هم مفید است، پس با این کار هم می‌توانید توان باروریتان را افزایش دهید، هم انرژی خود را!

وقتی در مسیر طولانی خانه تا محل کارتان رانندگی می‌کنید، در زمستان گرم‌کنندۀ صندلیتان را روشن نکنید. بعضی ماشین‌ها گرم‌کنندۀ صندلی برای صبح‌های سرد زمستان دارند که البته، می‌تواند موجب افزایش دمای کیسۀ بیضه‌ها شود.

همچنین، لپ‌تاپ خود را روی پاهایتان نگذارید. هم چسباندن پاها به هم برای حفظ تعادل لپ تاپ و هم گرمای تولید شده از لپ‌تاپ، باعث افزایش دمای کیسۀ بیضه‌ها می‌شود. هنگام کار با لپ‌تاپ، آن را روی میز بگذارید.

 

پیشنهاد چهارم: به وزن مناسب و متعادل برسید.

یک راه برای افزایش توان باروری، این است که وزنتان را به یک سطح مناسب و متعادل برسانید. داشتن اضافه وزن یا کمبود وزن می‌تواند تعادل هورمونی را به هم بزند که به کاهش تعداد اسپرم منجر می‌شود.

مطمئن نیستید که وزنتان در محدودۀ سالم و مناسب است یا نه؟ بی اِم آی (شاخص تودۀ بدنی) خود را چک کنید. بی اِم آی معیاری برای سنجش وزن، با در نظر گرفتن قدتان است.

بی اِم آی از تقسیم وزن بدن (کیلوگرم) بر قدر (‌متر) به توان دو، به دست می‌آید. در زیر بازه‌های شاخص تودۀ بدنی آمده‌است:

چاقی شدید: ۴0≤ BMI

چاقی درجه ۲: BMI بین ۳۵ تا ۳۹.۹

چاقی درجه ۱: BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹

اضافه وزن BMIبین ۲۵ تا ۲۹.۹

وزن طبیعی:  BMIبین ۱۸.۵ تا ۲۴.۹

کم وزنی/ لاغری: BMI  کمتر از 18.5

در مطالعه‌ای دربارۀ مردان لاغر مشخص شد که مردان با بی اِم آی کمتر از 20، غلظت اسپرم کمتری دارند و تعداد اسپرمشان نیز 28 درصد کمتر است. آن‌ها همچنین دریافتند که اِف اِس اِچ، هورمونی که در عملکرد تولید مثلی نقش دارد، در مردان لاغر بالاتر است.

در مطالعه‌ای دیگر مشخص شد که مردان چاق سطح تستوسترون پایین‌تری دارند. همچنین، با افزایش بی اِم آی، تعداد اسپرم کاهش می‌یابد. برای نمونه، در حدود 5 درصد مردان دارای بی اِم آی نرمال،  پایین بودن سطح اسپرم دیده شده‌است. اما حدود 9 درصد از مردان دارای اضافه وزن و حدود 15 درصد از مردان چاق، به مشکل کمبود اسپرم دچارند. 

 

پیشنهاد پنجم: مصرف الکل را متوقف کنید.

مطالعه‌ای دربارۀ الکلی‌ها نشان داد که تنها 12 درصد از مردان الکی، تعداد اسپرم نرمال و اسپرم‌های سالم دارند، در مقایسه با مردان غیر الکلی و غیر سیگاری که  37 درصد از آن‌ها مشکلی ندارند. پژوهشگران این مطالعه دریافتند که مصرف الکل، تعداد اسپرم را کاهش می‌دهد، شکل آن‌ها را ناهنجار می‌کند و تحرک آن‌ها را می‌کاهد.

مطالعه‌ای دیگر دربارۀ زوج‌هایی که تحت درمان ناباروریِ آی وی اِف بودند، نشان داد که مصرف  هر نوشیدنی الکلی اضافه، در هر روز، خطر لقاح ناموفق را  2 تا 8 بار افزایش می‌دهد، به‌ویژه اگر در یک ماه دورۀ درمان آی وی اِف باشد. البته مطالعه‌ها ارتباطی میان مصرف کم الکل و باروری مردان نیافته‌اند.

حال چه باید بکنید؟ معلوم است، خودداری از نوشیدن مشروبات الکلی!

 

پیشنهاد ششم: بیماری‌های زمینه‌ای خود را درمان کنید.

اگر دیابت درمان نشود، ممکن است موجب ناباروری و به‌ویژه، انزال معکوس شود. حتی اگر علائمی ندارید، فقط به دلیل انزال معکوس، حتماً باید سطح قند خونتان را چک کنید. حدود یک‌سوم مردمی که به دیابت مبتلایند، خودشان به آن آگاه نیستند.

یک عفونت درمان‌نشدۀ دستگاه تولید مثل یا مجاری ادراری، می‌تواند موجب ناباروری مردان شود. برای مثال، بیماری‌های انتقال یابنده از راه جنسی(STDs) می‌تواند به کاهش تحرک اسپرم بیانجامد و عفونت مکرر تناسلی ممکن است ایجاد زخم کند و مسیر مایع منی را مسدود کند. برخی عفونت‌ها، علامتی به‌جز ناباروری ندارند.

دیگر بیماری‌هایی که می‌توانند موجب ناباروری شوند، عبارتند از بیماری تیرویید، بیماری کرون ( التهاب دیوارۀ روده)، بیماری سلیاک (اختلال خودایمنی رودۀ باریک)، سندرم کوشینگ و کم‌خونی.

پیش از آن که برای بچه‌دارشدن تلاش کنید، حتماً از پزشکتان بخواهید که وضعیت سلامتتان را بررسی کند و اگر بابت چیزی احساس نگرانی می‌کنید، حتماً با او در میان بگذارید.

 

پیشنهاد هفتم: مراقب سلامت لثه و دندان‌هایتان باشید.

وجود باکتری در اسپرم با ناباروری مرتبط است. در یک مطالعۀ جالب نشان داده شده‌است که 23 درصد از مردانی که در مایع منی آن‌ها باکتری بود، پس از درمان با آنتی بیوتیک بهبود نیافتند. پژوهشگران پس از بررسی وضعیت دندان‌های این مردان دریافتند آن‌هایی که با آنتی بیوتیک درمان نشده‌اند، همه، مشکل دهان و دندان دارند.

در ادامۀ مطالعه این دسته از مردان به دو گروه تقسیم شدند. مشکلات لثه و دندان یک گروه، گروه آزمایشی، درمان شد و مشکلات گروه دیگر، گروه کنترل، درمان نشد. شش ماه پس از درمان بیماری‌های لثه و درمان، پژوهشگران دوباره مایع منی این  دو گروه را آزمایش کردند. وضعیت مایع منی دو سوم این گروه از مردان بهبود یافته بود، اما مایع منی گروه کنترل هنوز بهبود نیافته بود.

افزایش توان باروری، تنها یکی از دلایلی است که باید هر شش ماه به دندانپزشک مراجعه کنید.

 

پیشنهاد هشتم: مقاربت منظم و مداوم را فراموش نکنید.

می‌دانید که برای بچه‌دار شدن باید حوالی زمان تخمک‌گذاری، با همسرتان مقاربت داشته باشید. اما مقاربت مداوم در طول ماه، به افزایش توان باروری‌تان کمک می‌کند. پژوهشگران دریافته‌اند که مقاربت، با فاصلۀ کمتر از دو روز، کیفیت مایع منی را افزایش می‌دهد.

برای این که شکل و تحرک اسپرم‌هایتان در بهترین وضعیت باشد، باید حداقل هفته ای دوبار مقاربت داشته باشید، نه فقط نزدیک زمان تخمک‌گذاری همسرتان.

Copyright by Avicenna Research Center

Designed by