رفتن به محتوای اصلی

کلینیک روش های جایگزین در درمان ناباروری (اهدا)

ارائه دهنده خدمات

کلینیک روش های جایگزین در درمان ناباروری (اهدا)

از آن جا که راه حل درمانی تعداد قابل توجهی از زوجین نابارور، فقط استفاده از تخمک یا رویان (جنین) اهدایی و یا رحم جایگزین می باشد، مرکز فوق تخصصی ابن سینا جهت پاسخگویی و انجام روند این خدمات، برای اولین بار در کشور کلینیک اهدا را به صورت متمرکز افتتاح نمود.

برخورداری از سلامت متعارف عمومی اهدا کننده و تشابه خصوصیات ظاهری (فنوتیپی) اهدا کننده و دریافت کننده، محرمانه باقی ماندن هویت اهدا کننده از دریافت کننده از موارد مورد توجه در این کلینیک است. علی رغم اینکه به دیدگاه های زوج دریافت کننده در زمینه خصوصیات فرهنگی و اعتقادی اهدا کننده نیز توجه خاصی مبذول می گردد.

از آن جا که راه حل درمانی تعداد قابل توجهی از زوجین نابارور، فقط استفاده از تخمک یا رویان (جنین) اهدایی و یا رحم جایگزین می باشد، مرکز فوق تخصصی ابن سینا جهت پاسخگویی و انجام روند این خدمات، برای اولین بار در کشور کلینیک اهدا را به صورت متمرکز افتتاح نمود.

برخورداری از سلامت متعارف عمومی اهدا کننده و تشابه خصوصیات ظاهری (فنوتیپی) اهدا کننده و دریافت کننده، محرمانه باقی ماندن هویت اهدا کننده از دریافت کننده از موارد مورد توجه در این کلینیک است. علی رغم اینکه به دیدگاه های زوج دریافت کننده در زمینه خصوصیات فرهنگی و اعتقادی اهدا کننده نیز توجه خاصی مبذول می گردد.

این کلینیک پس از احراز ضرورت درمان به روش جایگزین (اهدا) و با رعایت حداقل شاخص های ضروری در انتخاب اهدا کنندگان و دریافت کنندگان، نسبت به ارزیابی، پذیرش یا رد درمان دریافت کننده و اهدا کننده اقدام می کند. این اقدام طبق پروتکل مصوب مرکز درمان ناباروری ابن سینا صورت می پذیرد. این پروتکل بر اساس قانون مصوب نحوه اهداء رویان (جنین) به زوجین نابارور (مصوب 1382/4/29) ) و آیین نامه اجرایی آن و آخرین راهنماها و دستورالعمل های موجود در کشورهای آمریکا، انگلستان، استرالیا و سازمان بهداشت جهانی تدوین شده است. در پروسه اهدا مشاوره ها و توصیه های تخصصی در رشته های مختلف زنان و زایمان، جنین شناسی، آندرولوژی، داخلی، غدد، عفونی، ژنتیک، روانپزشکی، حقوق و پزشکی اجتماعی در تصمیم گیری نسبت به پذیرش، رد و یا چگونگی درمان مورد توجه قرار خواهد گرفت.

اهداء تخمک: 

بسیاری از زنان محروم از داشتن فرزند، با داشتن مشکلات زیر منتظر اقدام انسان دوستانه زنان جوان در اهدا تخمک هستند. از جمله این موارد شامل:

  • خانم هایی که هایپرگنادوتروپیک هستند. مانند کسانی که موارد نارسایی زودرس تخمدان ها، سابقه جراحی اووفورکتومی (خارج کردن تخمدان ها)، سابقه درمان به روش شیمی درمانی یا پرتو درمانی، سندرم ترنر دارند.
  • عدم پاسخ تخمدان ها به تحریك تخمك گذاری و یا وجود علائم قطعی ذخیره پایین تخمدان
  • سقط مکرر غیر قابل درمان و شکست مکرر روش های باروری لقاح خارج رحمی (خانم هایی که در سیکل های کمک باروری (ART) قبلی حداقل سه بار ناموفق بوده اند، یا تخمک و رویان (جنین) آن ها کیفیت خوبی نداشته است.)

بیماری ژنتیكی كه ازطریق زن به فرزندش قابل انتقال است و با استفاده از روش های آزمایشگاهی در دسترس مثل PGD و PND و ... قابل شناسایی و درمان نیست و فرد به استفاده از درمان های جایگزین تمایل دارد.

ناباروری در سن بالا: هرگاه زوجه بیش از 40 سال تمام سن داشته باشد.

مرکز فوق تخصصی ابن سینا با ایجاد بانک اهدای تخمک، زمینه لازم را برای ایجاد این فرصت فراهم نموده است. اهداء تخمک، شامل تهیه و جمع آوری تخمک از زن اهداء کننده، باروری آن در آزمایشگاه با اسپرم شوهر و انتقال رویان های (جنین های) حاصل به رحم گیرنده (زوج نابارور) می باشد.

اهداء رویان (جنین):

بسیاری از زوجین محروم از داشتن فرزند با داشتن مشکلاتی از قبیل نداشتن گامت (تخمک/اسپرم) و یا عدم امکان باروری تخمک ها و یا نداشتن رویان (جنین) سالم، امکان مشارکت در تشکیل رویان (جنین) بیولوژیکی خود را نداشته و در این ارتباط ناچار به استفاده از گامت و در غیر این صورت رویان (جنین) اهدایی می باشند. در این ارتباط رشد رویان (جنین) در رحم زن گیرنده نابارور شکل گرفته و تعلق خاطر بیشتری را به فرزند حاصل احساس می نماید.

روشی که امروزه در مراکز درمان ناباروری برای تشکیل رویان (جنین) صورت می پذیرد، لقاح اسپرم شسته شده همسر در محیط آزمایشگاهی و تلقیح آن با روش تزریق میکروسکوپی به درون تخمک های حاصل از پانکچر واژینال تخمدان است. این کار پس از تحریک تخمک گذاری با استفاده از داروهای هورمونی و درمان های کمک باروری انجام می شود. معمولاً تحریک تخمک گذاری به استحصال تخمک های متعدد و به تبع آن، تشکیل رویان های (جنین های) بیش از حد نیاز زوجین منجر می گردد. به این ترتیب، امکان استفاده از رویان های (جنین های) مازاد بر نیاز زوجین برای آن دسته از زوج هایی فراهم می شود که درمان ناباروری آن ها با هیچ روش دیگری امکان پذیر نیست. در این گونه موارد، اهدای رویان (جنین) بایستی با موافقت و رضایت کتبی زوجین اهدا کننده، پس از ارزیابی سلامت آنها در مراکز مجاز تخصصی درمان ناباروری و به صورت کاملا محرمانه صورت پذیرد. در مواردی نیز زوجین اهداء کننده رویان (جنین) منحصرا به قصد اهداء به مراکز مجاز مراجعه می نمایند. با در نظر گرفتن این موضوع که در تشکیل رویان (جنین) حاصل، افراد دیگری به عنوان اهداء کننده رویان (جنین) دخیل هستند، لزوم مشاوره حقوقی، اخذ رضایت آگاهانه و بررسی و ارزیابی دقیق سلامت اهداکنندگان و دریافت کنندگان و نیز احراز ضرورت ارائه درمان به دریافت کنندگان پیش از اقدام به درمان اهمیت می یابد.

مشاوره و ارزیابی اولیه اهداکننده:

پذیرش اهداكننده، اعم از اهدا کنندگان رویان (جنین) یا تخمک، با توجه به قوانین و راهنماهای اخلاقی صورت می پذیرد. در این مشاوره که ترجیحاً توسط متخصص پزشکی اجتماعی و در یک یا چند جلسه انجام می شود، ضمن آشنایی اولیه با اهداکنندگان، مسائلی از قبیل رضایت کامل اهداکننده و همسر او (درصورت تأهل)، انگیزه آنان، ثبات در تصمیم گیری، سوابق کیفری، سطح تحصیلی و چگونگی روابط زوجین با یکدیگر مورد بررسی قرار می گیرد.

با توجه به شخصی بودن مسایل شرعی و فقهی و به دلیل وجود تفاوت نظرات مراجع عظام تقلید در روش های اهدا، بر آگاهی زوجین از فتاوی مرجع تقلیدشان، تأکید شده و عدم مسؤولیت مرکز درمان ناباروری در این خصوص توضیح داده می شود.

مشاوره حقوقی و اخذ رضایت اگاهانه:

موازین حقوقی و تعهدات و مسؤولیت های زوجین اهدا كننده و اصل محرمانه بودن و آثار و نتایج درمان اهدا باید از سوی حقوقدانان آشنا به مسائل حقوقی درمان های ناباروری به طور كامل در جلسه های مشاوره تشریح و به پرسش های حقوقی زوجین مذکور پاسخ داده شود و در نهایت رضایت آگاهانه آنان جهت ادامه درمان اخذ گردد.

پس از مشاوره و ارزیابی اولیه و اخذ رضایت اگاهانه، سلامت باروری و توانایی اهدا در اهداکنندگان رویان (جنین) و تخمک از دیدگاه متخصصان زنان و زایمان، جنین شناسی، آندرولوژی و اورولوژی مورد بررسی قرار می گیرد. ارزیابی سلامت متعارف اهدا کننده، شامل مشاوره و ارزیابی عمومی بالینی و پاراکلینیک، مشاوره و ارزیابی بیماری های داخلی، عفونی، ژنتیک و مشاوره و ارزیابی سلامت روانی – اجتماعی نیز انجام می شود.

دریافت کنندگان رویان (جنین) و تخمک:

براساس " قانون نحوه اهدای رویان (جنین) به زوجین نابارور" و آیین نامه اجرایی آن، هرگاه ناباروری زوجین قانونی و شرعی (هر یک به تنهایی یا هر دو) پس از اقدامات پزشکی اثبات شود، مراکز تخصصی درمان ناباروری ذی صلاح مجاز خواهند بود که با رعایت ضوابط شرعی و شرایط مندرج در قانون نسبت به انتقال رویان (جنین) های حاصل از تلقیح خارج از رحم زوج های قانونی و شرعی و پس از موافقت کتبی زوجین صاحب رویان (جنین) به رحم زن زوج نابارور اقدام نمایند. همچنین بر اساس فتاوی مراجع عظام، در مواردی که فقط عامل زنانه علت ناباروری باشد، درصورت تمایل زوجین نابارور، تخمک اهدایی مورد استفاده قرار می گیرد. تشخیص و اثبات ناباروری زوجین پس از بررسی و تشخیص گروه تخصصی اثبات می شود و تنها در صورت تشخیص عدم وجود تخمک یا تخمک مناسب و رویان (جنین) یا رویان (جنین) مناسب، برای استفاده از درمان های جایگزین (اهدا) اقدام می گردد. هدف از این اقدام ها، اطمینان از عدم امکان درمان فرد از طریق درمان های معمول غیر از اهدا و اجتناب از مشکلات حقوقی و قانونی بعدی است.

رحم جایگزین:

یکی از علل مهم ناباروری، ناتوانی مادر (زوجه) در حمل و پرورش رویان (جنین) در رحم است. جایگزینی رحمی زمانی ضرورت می یابد که زوجین واجد همه عوامل دخیل در شکل گیری فرزند هستند ولی به دلیل فقدان رحم یا رحم سالم، امکان داشتن فرزند از آنها سلب شده است. تکنولوژی لقاح خارج رحمی این امکان را برای چنین زوج هایی فراهم نموده که رویان (جنین) حاصل از لقاح تخمک مادر و اسپرم پدر متقاضی درمان با روش رحم جایگزین در آزمایشگاه جنین شناسی، در موقعیتی مناسب به رحم شخص ثالث انتقال یابد.

روش درمانی رحم جایگزین از نظر پزشکی، حقوقی و روانی- اجتماعی یک روش پیچیده است که نیازمند بررسی های دقیق و تخصصی پزشکی، ارزیابی های سلامت و ارزیابی های روانی زوجین صاحب رویان (جنین) و بانوی صاحب رحم و پیگیری های قانونی جهت دستیابی به حداکثر موفقیت است.

بانوی صاحب رحم جایگزین (Surrogate mother) بانویی است که مراحل باروری و نگهداری رویان (جنین) یک زوج دیگر را در رحم خود (یعنی مراحل بارداری) را طی نموده، تا پس از اتمام بارداری و زایمان، نوزاد را به زوجین صاحب گامت (پدر و مادر ژنتیکی) تحویل دهد. صاحب رحم جایگزین، میزبان رویانی (جنینی) محسوب می شود که از نظر ژنتیکی هیچ گونه مشارکتی با آن و فرزند حاصل از آن ندارد.

بدیهی است در شرایطی که علاوه بر درمان با رحم جایگزین، لزوم دریافت تخمک اهدایی برای زوجین متقاضی درمان توسط متخصصان مربوط احراز می شود، دستورالعمل ارزیابی سلامت در اهدای تخمک نیز لازم الاجرا است. در این خصوص با عنایت به رژیم حقوقی و اجتماعی کشور از انتخاب یک فرد جهت درمان همزمان رحم جایگزین و اهدای تخمک به شخص واحد اجتناب می شود.

زوج هایی کاندید این درمان هستند که ضرورت درمان با رحم جایگزین توسط تیم تخصصی مرکز با یکی از اندیکاسیون های زیر احراز می شود:

  1. عدم وجود رحم در زن که ممکن است به صورت مادرزادی یا اکتسابی باشد. در نوع مادرزادی آن برای مثال می توان از سندروم می یر، کاستر، هازر و راکی تانسکی نام برد که در آن به علت اختلال در تکامل مجاری مولرین در دوران رویانی (جنینی)، نوزاد دختر متولد شده دارای تخمدان های طبیعی است ولی از داشتن رحم محروم است. در نوع اکتسابی آن می توان از بیمارانی نام برد که قبل از بچه دار شدن به علل مختلف مثل تغییرات بدخیم سلول های مخاط دهانه رحم یا خود رحم، رحم آنها برداشته شده است ولی تخمدان های آنها باقی است.
  2. وجود رحم با ساختمان غیرطبیعی که مجددا ممکن است مادرزادی یا اکتسابی باشد. در نوع مادرزادی ساختمان رحم به طریقی ناهنجار و غیرطبیعی است که بارداری امکان پذیر نیست. در نوع مادرزادی ساختمان رحم به طریقی ناهنجار و غیر طبیعی است که بارداری امکان پذیر نیست. در نوع اکتسابی برای مثال رحمی که فیبروم های آن بسیار زیاد و بزرگ است. همچنین در سندروم آشرمن که به علت کورتاژهای قبلی یا عفونت ها، چسبندگی های شدید در داخل حفره رحم ایجاد می شود، جایگزینی رویان (جنین) و حاملگی صورت نمی گیرد.
  3. سقط های مکرر در خانم هایی که باردار می شوند ولی مکرراً سقط می کنند و هیچ علت خاصی برای سقط آنها یافت نمی شود می توان توصیه به استفاده از رحم جایگزین نمود.
  4. شکست مکرر در استفاده از لقاح آزمایشگاهی در مواردی است که زوج به دلیل نازایی مکرراً از روش های لقاح آزمایشگاه مثل IVF یا ICSI برای باردار شدن استفاده کرده اند و با وجود تولید رویان های(جنین های) با کیفیت خوب در آزمایشگاه، هیچ گاه به حاملگی منجر نشده است. در این موارد نیز می توان توصیه به لقاح آزمایشگاهی ولی انتقال رویان ها (جنین ها) به رحم جایگزین نمود.
  5. خانم هایی که بیماری های مزمن دارند و به دلیل خطر وخیم شدن بیماری آن ها در هنگام بارداری و یا به دلیل احتمال عوارض جانبی داروهای مصرفی آن ها روی رویان (جنین)، حاملگی در آنها منع شده است؛ برای مثال بیمارانی که نارسایی قلبی پیشرفته دارند، می توان از تخمک آنها برای تولید رویان (جنین) استفاده کرد، ولی خود بیمار قادر به تحمل دوران بارداری نیست. یا خانم هایی که به دلیل بیماری های مختلف روماتیسمی یا سرطان های درمان شده، قادر به تولید تخمک هستند ولی به علت عوارض خطرناک داروهای مصرفی آنها روی رویان (جنین) نمی توانند باردار شوند. در هر دوی این موارد می توان از تخمک های زن برای لقاح با اسپرم همسرش در آزمایشگاه استفاده کرد ولی رویان (جنین) تولید شده را به رحم زن دیگری منتقل کرد.

مراکزی که در دنیا تجربه قابل توجه در استفاده از رحم جایگزین دارند محدودند. مراکز بزرگ تر مزیت تجارب بیشتر را دارند ولی در مراکز کوچک تر فقط از تجربه شخصی پزشکان آنها استفاده می شود. بعضی از مراکز ناباروری پیشنهاد عمل GIFT یا ZIFT را برای رحم های جایگزین می نمایند. در روش GIFT، اسپرم و تخمک مستقیما به داخل لوله های رحمی که در حالت طبیعی محل لقاح است، قرار داده می شود. در روش ZIFT، رویان (جنین) های لقاح شده به لوله های رحمی انتقال داده می شود. در اکثر مراکز ZIFT و GIFT از راه لاپاروسکوپی انجام می شود، ولی مراکز محدودی نیز وجود دارند که این دو روش را از طریق واژینال انجام می دهند که مخارج بیمار را تا حد قابل توجهی کمتر می کند. استفاده از این دو روش در رحم جایگزین با پیشرفت تکنیک های دیگر آزمایشگاهی و به علت مخارج تحمیلی اضافی بر بیماران در سال های اخیر کمتر توصیه می شود.

معمول ترین روش برای تولید رویان ها (جنین ها)  استفاده از روش IVF و ICSI است. در روش IVF اسپرم ها در مجاورت تخمک ها قرار می گیرند و رویان های (جنین های)  حاصل شده مجزا می شوند، ولی در روش ICSI، اسپرم داخل تخمک تزریق می شود و رویان های (جنین های)  حاصله در اختیار قرار می گیرند. بعد از تولید رویان ها (جنین ها)  با استفاده از روش فوق، آنها توسط کانترهای باریک به داخل حفره رحمی انتقال داده می شوند. آماری که از 267 مرکز ناباروری در امریکا و کانادا جمع آوری شده نشان می دهد که 58 مرکز یعنی فقط حدود 22 درصد از آن ها می توانند روش رحم جایگزین را در اختیار بیماران قرار دهند. میزان موفقیت حاملگی آنها به صورتی که بتوان ساک حاملگی را در بیمار تشخیص داد، در حدود 38 درصد بوده است. میزان موفقیت حاملگی در روش رحم جایگزین به سن مادر دهنده تخمک و مهارت مرکزی که درمان را در اختیار می گذارد بستگی دارد. البته مراکزی در این میان وجود دارند که درصد موفقیت آنها در حاملگی حدود 40-60 درصد است.

از عوارض درمان با رحم جایگزین سقط و حاملگی های چند قلویی است. سن فرد دهنده تخمک از مواردی است که در میزان سقط خود به خودی خانم های 35 ساله 15 درصد، 35-40 سال 20 درصد، بیشتر از 40 سال 30-40 درصد بوده است. درصد حاملگی های چندقلویی احتمالا بالاتر از میزانی است که مراکز مختلف گزارش می کنند، چراکه بعضی از مراکز از امکان کاهش رویان ها (جنین ها)  استفاده می کنند و تعداد آنها را از 4 یا 3 به 2 قلویی کاهش می دهند. همانطور که قبلا بسیاری مطالعات نشان داده، نوزادانی که با استفاده از روش لقاح آزمایشگاهی متولد می شوند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به ناهنجاری های مادرزادی یا اختلالات ژنتیک نیستند.

اگر تعداد رویان های (جنین های)  تولید شده در آزمایشگاه بیش از حد مورد نیاز باشد، می توان آن ها را در نیتروژن مایع فریز کرد و از آنها برای دوره های درمانی دیگر استفاده کرد. موفقیت حاملگی با استفاده از رویان های (جنین های)  فریز شده که اصطلاحا FET نامیده می شود، معمولا کمتر از میزان موفقیت با استفاده از رویان های (جنین های)  تازه است، ولی با این حال این روش نیز می تواند در مقایسه با یک دوره جدید درمانی مقرون به صرفه باشد. بعضی از مراکز جدیدا میزان موفقیت استفاده از رویان (جنین) فریز شده در رحم جایگزین را تا 25 درصد ذکر کرده اند که از آمار قبلی که حدود 13 درصد بوده است بسیار بالاتر است.

زوج های متقاضی رحم جایگزین پیش از استفاده از این روش باید از جوانب مختلف مورد بررسی قرار گرفته و درخصوص مراحل و شرایط درمان، قوانین و ابعاد حقوقی، اجتماعی و روانی آن راهنمایی شوند. مدت و دفعات این مشاوره که ترجیحاً توسط متخصص پزشکی اجتماعی ارائه می شود، بر حسب نیاز زوجین متفاوت خواهد بود. در این مشاوره آشنایی اولیه با زوجین متقاضی درمان صورت پذیرفته و ضمن ارائه آگاهی های لازم، زوجین برای درمان آماده می شوند.

موازین حقوقی و تعهدات و مسؤولیت های زوجین متقاضی درمان با روش رحم جایگزین، آثار و نتایج درمان و مفاد رضایت آگاهانه باید توسط حقوقدانان خبره به طور کامل در جلسه های مشاوره طرح گردد و به پرسش های حقوقی زوجین پاسخ داده شود. شرایط قرارداد فی ما بین زوجین صاحب رویان (جنین) و بانوی صاحب رحم باید به طور دقیق مطرح شده و مورد توجه قرار گیرد. تنظیم و امضای این قرارداد و تکمیل رضایت نامه ها باید در جلسه ای با حضور کلیه اطراف قرارداد (زوجین صاحب رویان (جنین) و بانوی صاحب رحم (و همسرش)) صورت پذیرد.

به منظور ارزیابی سلامت باروری زوجین متقاضی رحم جایگزین، بررسی متخصصین زنان و زایمان، آندرولوژی و اورولوژی صورت گرفته، سلامت متعارف زوجین از طریق ارزیابی بیماری های داخلی، عفونی، سلامت روانی -اجتماعی و مشاوره ژنتیک انجام می پذیرد.

ارزیابی های بانوی صاحب رحم (و همسرش):

هدف از مشاوره با بانوی صاحب رحم و همسرش، اطلاع رسانی و آگاه سازی ایشان از روند درمان و جوانب و مشکلات کوتاه مدت و دراز مدت آن است. در طی مشاوره مسائل اخلاقی، پزشکی، قانونی، روانی، اجتماعی، خطرات و عوارض احتمالی این روش برای بانوی صاحب رحم و در صورت متأهل بودن، برای همسر وی تبیین می شود. در جلسه مشاوره مسائلی از قبیل رضایت کامل بانوی صاحب رحم و همسر او، انگیزه آنان از حضور در فرآیند درمان، ثبات در تصمیم گیری، روابط زوجین با یکدیگر، سوابق کیفری، سابقه ازدواج قبلی و طلاق، سطح فرهنگی و اقتصادی، تابعیت و ... قابل بررسی است.

پس از مشاوره حقوقی، تشریح قرارداد و اخذ رضایت آگاهانه، ارزیابی سلامت باروری بانوی صاحب رحم توسط متخصص زنان و زایمان صورت می گیرد.

سلامت متعارف جسمی و روانی، نداشتن اعتیاد به مواد مخدر و روان گردان، عدم ابتلا به بیماری های صعب العلاج، عدم وجود فاکتورهای مسبب بارداری پر خطر و آمادگی جسمی و روانی بانوی صاحب رحم (و همسرش) باید ازسوی گروه پزشکی بررسی و احراز شود. در این خصوص مشاوره و ارزیابی عمومی بالینی و پاراکلینیک، مشاوره و ارزیابی بیماری های داخلی، عفونی و مشاوره و ارزیابی سلامت روانی – اجتماعی انجام می شود.

پس از تأیید سلامت زوجین متقاضی درمان و بانوی صاحب رحم (و همسرش) و ارائه اطلاعات درباره چگونگی درمان، و اعلام آمادگی مرکز، زوجین متقاضی و بانوی صاحب رحم (و همسرش)، پیش نویس قرارداد فیمابین با توجه به مسائل سابق الذکر تنظیم و در جلسه ای با حضور تمام اطراف قرارداد به همراه اسناد رضایت آگاهانه به امضا می رسد.

نظارت مرکز درمان ناباروری ابن سینا بر اجرای قرارداد منعقده، و حضور مرکز به عنوان داور از سوی طرفین در حل مشکلات احتمالی و رعایت زمان بندی ارزیابی های سلامت رویان (جنین) و بانوی صاحب رحم در دوران بارداری، بسیار قابل توجه می باشد.

درمان ناباروری تعداد قابل توجهی از زوج ها،  تنها با روش باروری شخص ثالث یعنی استفاده از اهدای گامت، جنین و یا استفاده از رحم جایگزین امکان پذیر است. این اقدام بواسطه تحت تاثیر قراردادن ارتباط زیست شناختی یک خانواده، موضوع بسیار حساسی است و مستلزم رعایت بسیاری از جوانب از جمله ابعاد فقهی، حقوقی، اجتماعی، روانشناختی و جامعه شناختی است. این مرکز برای پاسخگویی به این خدمات، کلینیک اهدا را با ویژگی های منحصر به فرد افتتاح نموده است.

برخورداری از سلامت متعارف اهدا کننده و دریافت کننده، تطبیق خصوصیات ظاهری دهنده و گیرنده، ناشناس باقی ماندن هویت اهدا کننده و دریافت کننده و توجه به دیدگاه زوج دریافت کننده به خصوصیات فرهنگی اجتماعی و اعتقادی اهدا کننده، از ویژگی های استفاده از این کلینیک است. انجام اقدامات فوق، مستلزم بررسی های دقیق و تخصصی است که فرآیند درمان را پیچیده و زمان بر می سازد.

این کلینیک با بررسی سوابق پزشکی و حصول اطمینان از سلامت زوجین و پس از بررسی های بالینی و تشخیصی، با تشخیص ضرورت، نسبت به ارجاع زوجین به متخصصین مشاور در مرکز (عفونی، داخلی، ژنتیک، ایمونولوژی، جنین شناسی و روانپزشکی) اقدام کرده و پس از انجام مشاوره اهدا تا نسبت به امکان استفاده هر یک از خدمات کلینیک اهدا تصمیم گیری می نماید. فعالیت های این کلینیک به گونه ای برنامه ریزی شده است تا کلیه بررسی های فوق در کمترین زمان ممکن و در داخل مرکز انجام پذیرد.

نمودار گردش کار

Copyright by Avicenna Research Center

Designed by